Sesja egzaminacyjna, premiera teatralna, spotkanie z zarządem firmy, udział w konferencji naukowej czy codzienne obowiązki domowe to tylko niektóre przykłady, które wskazują na konieczność wykonania określonych zadań w konkretnym momencie. Wymaga to samodyscypliny, która oznacza uporządkowanie codzienności poprzez stworzenie odpowiedniego planu. Jednak każdy z nas mógł doświadczyć sytuacji, gdy najdokładniej opracowana sekwencja zadań nie została wykonana w całości, a zakładany bieg zdarzeń wymknął się spod kontroli. Poznanie pewnych prawidłowości może sprawić, że większość najbardziej nieuporządkowanych spraw zostanie zaakceptowanych lub przynajmniej zrozumianych.
Im bardziej dbamy o opanowanie chaosu, tym niejednokrotnie trudniejsze okazuje się sprostanie wymaganiom danego zadania. Trafnym wyjaśnieniem takiego stanu są zasady termodynamiki. Jedna z nich wskazuje na to, że w miarę jak, zmniejsza się ilość energii do użytku, to entropia układu (nieporządek) w naturalny sposób wzrasta, a więc wszystkie wysiłki zmierzające do uporządkowania danego stanu rzeczy będą doprowadzać do nieporządku. W momencie, gdy układ ma niską entropię, to dostępna jest największa ilość energii do przemiany. Po takiej „metamorfozie” energia nie ucieka, ale podlega przekształceniom (zob. Pang, 2020). Zmiany te doprowadzają do stanu mniej uporządkowanego, a zatem możliwe jest to, że im więcej wysiłku wkładamy w porządkowanie spraw, tym częściej realizacja planu zawodzi.
Oczywiście do pewnego stopnia możliwa jest realizacja planu, nawet w sytuacji nieprzewidywalnych zdarzeń. Należy jednak pamiętać, że wymaga to pracy i wydatku energetycznego, co może być po prostu czasochłonne i energochłonne. Poza wysiłkiem wkładanym przez daną jednostkę w porządkowanie codzienności istnieją potrzeby i wyobrażenia innych jednostek (zob. Pang, 2020), co w rezultacie może doprowadzać do konfrontacji i braku zrozumienia, wywoływać konflikty i nieprzyjemne emocje.
Pewne zasady termodynamiki wyjaśniają po prostu, dlaczego na przykład sesja egzaminacyjna, rozwiązywanie konfliktów czy uczestnictwo w ważnych spotkaniach i wystąpieniach publicznych mogą być tak trudne. Kluczowe jest to, w jakim stopniu dążymy do perfekcji w wyobrażeniu o realizacji zadań zgodnie z planem. Im bardziej dążymy do porządku, tym niższy stan entropii chcemy osiągnąć, a zatem wymaga to większego wysiłku. Na tej podstawie można założyć, że perfekcjonista będzie w większym stopniu odczuwał ciężar realizowanego zadania, niż osoba, która nie ma określonych oczekiwań co do wyniku wykonywanej czynności i potrafi wykazywać się spontanicznością.
Na podstawie:
Pang, C. (2020). Jak działają ludzie. Co nauka może nam powiedzieć o życiu, miłości i relacjach. Grupa Wydawnicza Relacja
